سعید محمودیان پزشک متخصص اوزی ساکن آمریکا می باشند. با ارسال ایمیلی از ایشان درخواست نمودیم خاطرات و نوشته های خود را در اختیار پایگاه خبری موزه اوز قرار دهند. ایشان هم متقابلا ایمیل هایی به پایگاه خبری موزه اوز ارسال نمودند و در آن به ذکر خاطرات خود در اوز و بیان مطالبی در مورد آداب و رسوم مردم اوز پرداختند. ان شاالله این مطالب را به مرور در اختیار علاقمندان به فرهنگ و ادب مردم جنوب ایران خصوصا مردم شهرستان اوز قرار می دهیم.
همشهری نادیده محترم جناب آقای مهندس شریف بازرگانی
با سلام.از پیام محبت آمیزتان تشکر می کنم و امیدوارم سالم و تندرست و خوش و خرم باشید و با کار نیکی که دنبال می کنید موفق و کامیاب گردید.
من از سالهای دهه ۱۳۴۰ که برای خواندنی ها به مدیریت مرحوم علی اصغر امیرانی و بعد در آمریکا از دهه ۱۹۷۰ برای روزنامه ایالتی چارلستون گزت، ریچموند تایمز و اماها هرالد نبراسکا مقالههای سیاسی، مذهبی و اجتماعی می نوشتم و مصاحبه های زیادی در تلویزیون داشتم و با مجلات مدیکال اکونومیست و روزنامه پر تیراژ USA TODAY مصاحبه داشتم.
برای معرفی خود و اینکه بدانید هر جا باشم خود را اوزی می دانم، زندگینامهام در قالب غزلی و عکسی از اوز که در تلویزیون آمریکا نشان داده شده است و در مجلات پر تیراژ آمریکا چاپ شده اند تقدیم است. امید است که جلب توجه شما بنمایند.
با احترام ارادتمند شما دکتر سعید محمودیان
به یاد اِوَز
در اوز، آن سرزمین پاک بیامدم ( ۱ ) به جهان
که دوران کودکی بگذرانم شادیکنان
به مکتبخانهها و مدارس اِوَز و شیراز
بیاموختم اولین علم علمان، علم الادیان ( ۲ )
به مدرسه طب اصفهان و پزشکی شیراز
بیاموختم دومین علم علمان، علم الابدان ( ۳ )
بیامدم به آمریکا تا کنم دانشم تکمیل
شدم در وست ویرجینیا ( ۴ )خبره در نسوان
دور از اوز گذشت عمرم به نعمت و مال
به فر جوانی و حسن جمال در کنار زیبا رویان
می آمدم به منزل گهی فسرده، گهی دیگر شاد
ز شنفتن ناله پیرزنی و اولین گریه نوزادان
هشتاد سالم گذشت گهی در زحمت درسخواندن
گهی دگر به لذتِ دادن درس، به آینده دکتران
دریغ ز دست دادن آن همه نیرو و آنهمه زیبایى
ز دست دادن موهای سر و صورتی همیشه خندان
دریغ ز سنگینی گوش و نشنیدن آواهای دلپذیر
دریغ به کم سوئی چشم و افتادگیهای دندان
دریغ زدست دادن قامتی بلند همچون سرو
گرفتار به درد مفاصل و بندهای انگشتان
بنال ای دلبند اوزی ( ۵ ) به درگاه پیر اولیاء ( ۶ )
تا بشنود احسنالخالقین ( ۷ ) گلهات ز خلقت انسان
۱- در آن زمان اوز بخشی بود از لارستان با جمعیتی حدود ۷ هزار نفر که ۹۷ درصد سنی شافعی مذهب با فرهنگ و زبانی اصیل و دست نخورده فارسی باستان. ۲ و ۳ – اشاره است به گفتار امام شافعی در کتاب کشفالخفاء و مزیلالالباس که ” العلم علمان، علم الادیان و علم الابدان ” که بزرگان متعددی از جمله نظامی گنجوی شاعر خوش نام قرن ششم هجری و ادوارد براون استاد دانشگاه کمبریج و طبیب و خاورشناس معروف انگلیسی اشتباهاً آن را از گفتههای پیامبر اکرم (ص) پنداشتهاند. ۴- ویرجینیای غربی یکی از زیباترین، ولی فقیرترین ایالت آمریکا، ایالتی کوهستانی، جنگلی با چندین رود پر آب و جویبارهای گوارا و چهار دریاچه وسیع و عمیق شهره به استان ” تقریباً بهشت”. ۵- تخلص سعید محمودیان اوزی. ۶- عارف نیکونام اوزی ابراهیم مالک اژدر که تعمیر گنبد مزارش در تاریخ دلگشای اوز تالیف محمد هادی کرامتی به سال ۱۱۰۴ هجری قمری ذکر شده است. ۷- اشاره است به آیه ۱۴ سوره ۲۳، المومنون.
مطلب خوبی است اما برای نسل پیر وقدیمی اوز. آقای بازرگانی بیشتر دنبال مردمان قدیم. واشرافیتذگذشته اوز هستند درحالیکه نسل امروز اوز احتیاج به مسایل روز جامعه دارد وافرادی که درگذشته بخاطر زندگی شخصی بهتر اوز رفته اند ودیگر هیچ وقت هم برنگشته اند تاثیر مثبتی بر اوز امروز ندارند
یاد این قبیل اوزیها به خیر این افراد برخلاف همشهریانی که در امارات وکویت ویا درسایر شهرها رفتند و اکنون به عنوان خیران ونیکوکاران باعث آبادانی و توسعه شهرمان اوز هستند. از اوز رفتند که رفتند ودیگر هیچوقت باز نگشتند والان در دوران پیری هستند واوزیهای امروز آنها را نمیشناسند جا دارد کار خیری انجام دهند
پدرم میگفت در گذشته در اوز، در عروسی ها محمد امین عبدالله پدر ابراهیم احمد پور را انبار دار عروسی میکردند وی به خوبی و رایگان این کار را انجام می داد و نمی گذاشت حتی یک...
در مطلب: به یاد نیکوکار مدرسهساز، زندهیاد حاج ابراهیم محمدامین احمدپور
باسلام خدمت شماها بزرگواران درخبری دیدم که شهردار اوز شهردار نمونه شناخته شده خواستم بدونم چکاری برای اوز انجام داده نه کوچهای اسفالت شده داریم نه معابری با روشنایی نه چ...
در مطلب: پارک نوروز اوز، از یک ظرفیت شهری تا قربانی بیتفاوتی یا ضعف مدیریت؟
متاسفانه یکی از بی توجهی هایکه در اوز در حال رونق گرفتن است و شاید بشود گفت رونق گرفته است صحبت کردن والدین با فرزندان خود به زبان فارسی اداریست که به مرور زمان زبان مادر...
محمد فاروق رکنی در مطلب: لزوم حفظ فرهنگ و آداب و رسوم در جوامع انسانی
مگه امارات هم گذشته داره ؟؟؟ 🤣🤣🤣...
Haj در مطلب: لزوم حفظ فرهنگ و آداب و رسوم در جوامع انسانی
با تقدیر و تشکر از دوست عزیز گراشی خانم بازرگانی، نویسنده گرامی مطلب هم اعلام نکرده اند که این گره گر ساخت اوز و با جای دیگری است. درست است که سفالگران گراشی در ساخت ظروف...
موزه مردم شناسی شهرستان اوز در مطلب: گِرَهگِر، خلاقیت مردم قدیم، در نگهداری از مواد غذایی
هیچ ظرف سفالی در اوز ساخته نمیشده است، بیشترش ساخت گراش بوده، حتی در تمام بنادر خلیج فارس، چه ایران و چه عربها، به خمره، گراشی میگفته اند....
در مطلب: گِرَهگِر، خلاقیت مردم قدیم، در نگهداری از مواد غذایی
خیلی ممنون محمد اقا. پروژه موزه هم از این جریانات حاکم بر جامعه مستثنا نبوده و نیست، بازم تشکر از پاسخ شما...
نویسنده مطلب زینت راوند در مطلب: تکیلف پروژه هایی که چندین سال به فراموشی سپرده شده اند، چیست؟
خانم راوند پروژه های دولتی ونیمه دولتی برای پروژه ها در ابتدای هرسال بودجه تعیین میگردد ولی ساختمان موزه یک پروژه کاملا شخصی ساز بوده و به نظرم قبل از جنگ واین تورم افسار...
محمد در مطلب: تکیلف پروژه هایی که چندین سال به فراموشی سپرده شده اند، چیست؟
با سلام و احترام از پاسخگویی و توضیحات شما سپاسگزارم. فرمایش شما درباره ساختمان موزه قابل تأمل است و طبیعتاً این پروژه نیز از تأثیر شرایط اقتصادی و افزایش چندبرابری هزینه...
نویسنده مطلب زینت راوند در مطلب: تکیلف پروژه هایی که چندین سال به فراموشی سپرده شده اند، چیست؟
خانم راوند کنار اداره ارشادساختمان نیمه کاره موزه را ندیدین ؟؟🤔🤔🤔...
محمد در مطلب: تکیلف پروژه هایی که چندین سال به فراموشی سپرده شده اند، چیست؟
مطلب خوبی است اما برای نسل پیر وقدیمی اوز. آقای بازرگانی بیشتر دنبال مردمان قدیم. واشرافیتذگذشته اوز هستند درحالیکه نسل امروز اوز احتیاج به مسایل روز جامعه دارد وافرادی که درگذشته بخاطر زندگی شخصی بهتر اوز رفته اند ودیگر هیچ وقت هم برنگشته اند تاثیر مثبتی بر اوز امروز ندارند
یاد این قبیل اوزیها به خیر این افراد برخلاف همشهریانی که در امارات وکویت ویا درسایر شهرها رفتند و اکنون به عنوان خیران ونیکوکاران باعث آبادانی و توسعه شهرمان اوز هستند. از اوز رفتند که رفتند ودیگر هیچوقت باز نگشتند والان در دوران پیری هستند واوزیهای امروز آنها را نمیشناسند جا دارد کار خیری انجام دهند
ما نسل جدید با اینها بیگانه ایم و نقل خاطرات آنها برایمان جذاب و جالب نیست .
چقدر جالب و مختصر و مفید شرحال بیان کردند و کلمات بدون لحجه بلکه فارسی و اوزی دقیق بعد از این همه سال با اینحال قلبش جویای اوز . خدا حفظتان کند