چهارشنبه ۰۵ اردیبهشت ۱۴۰۳
 |  20/ مارس/ 2022 - 7:30
  |   نظرات: بدون نظر
384 views

و اما قرن جدید فرا رسید

 

 

 

 

 

 

و اما قرن جدید فرا رسید

فاطمه رضایى : به نام چرخاننده احوال و آرامش دهنده قلبها
همان خدایی که در همین نزدیکی هاست.

در واپسین لحظات سال قرار گرفته ایم. دقایقی که نرم نرمک با صدای تیک تاک عقربه های ساعت نوید رفتن از قرنی به قرن دیگر را به ما یادآور می شوند .
و قرن دیگری می گذرد … قرنی که خیلی چیزها در آن گذشت، عده ای ساختند و عده ای سوزاندند. عده ای آباد و عده ای ویران کردند .
خیلی ها آمدند و خیلی ها رفتند. خیلی ها ماندگار و خیلی ها هم ،.. آدم بده روزگار شدند.
در این سالهایی که گذشت، حوادث بسیاری بر این ملت گذشت . حوادثی همچون قحطی ، جنگ ، انقلاب ، آبادانی ، تحریم ، بیماری و …. خیلی چیزهایی که دیگر مجال اندیشیدن نیست . ثانیه ها در گذر زمان چه بی تابانه بر در و دیوار کهنه قرن می کوبند تا در این واپسین لحظات از اسارت و فرسودگیهای زمانه رها شوند . تو گویی فصل پرواز رسیده است. پرواز به سوی آسمان آبی. آسمان خوبیها، امیدها و به دور از تمامی بیماریها ، ناخوشیها و نامرادیهای روزگار . دوست دارم در این دقایق پایانی سال با مردمان سرزمینم همدل و همراه شوم و این ته مانده از بغض ها و غم های پشت در مانده دلهای پرمهر سرزمینم ، همدل و همراه شوم . خستگی های کشورم را بر دوش کشیده و بر زخم های بر جا مانده اش مرهم شوم … مرهمی از جنس امید . غم هایش را بر تن کشیده و بگویمش…. پاینده باشی وطنم…
بر بال خیال بر روزها و سالهایی که گذشت نقبی زده و به نظاره می نشینم . مردم کشورم را می بینم که چه صبورانه تمام سالهای سخت روزگار را پشت سر گذاشته اند، سالهایی به بلندای تاریخ این مرز و بوم به بزرگی سرزمینم ایران … .
توگویی سر سختی و استقامت، با خون و پی این سرزمین عجین شده است ، سالهایی که با چشمان خود شاهد اشکها ، آرزوها ، حسرتها ، خنده ها، امیدها و ناامیدی های، عزیزانمان، دوستانمان و مردم سرزمینمان بودیم ، سرزمینی که اکنون وقت آن رسیده است، تا کوله بار خستگی هایش را بر زمین بگذارد ودر شروع قرنی جدید با نفسی تازه به استقبال آن برود .
بر روزها و سالهایی که گذشت، دگر اشک و ماتم روا نیست آنچه می بایدت، اینکه بر روزها و ماههای آینده و بر سالها و قرن پیش رو خوبیها را بسازیم ، محبت را کاشته و درخت امید را شکوفا کنیم. تا بتوانیم در سایه درخت امید دقایقی چند، سر بر آستانه حضرت دوست گذاشته و شکر گزار درگاهش باشیم که به ما فرصت دیدن و چشیدن این دقایق را ارزانی داشته است.
بیاییم در این وانفسای روزگار، و در این لحظات پایانی سال دلهای خود را نیز تکانی بدهیم تا گرد وغبار کدورتها و دلمشغولی های ظاهری و دنیوی را تکانده و لباسی از سر مهر بپوشیم .
اکنون در این واپسین ثانیه های باقیمانده، دردهای کهنه و دلواپسی های بجا مانده از قرن گذشته را در انتهای دالان آن رها می کنیم و با خیالی آسوده و با قلبی سرشار از امید و آرزوهای بزرگ به استقبال قرن جدید خواهیم رفت.
به ضیافت قرن جدید خواهیم رفت و بر سر سفره مهربانیها خواهیم نشست و بر چیزهایی که پشت سر گذاشتیم در خاطرات ذهن خود پرده ای از فراموشی کشیده و بر کسانی که دوستشان داشتیم و اکنون در بین ما نیستند درود می فرستیم.
بیایید دعا کنیم برای شادی دلهای به غم نشسته ، برای سفید پوشان سنگر سلامت سرزمینم. برای مادران به عزا نشسته در فراق فرزند . برای چشمان به اشک مانده یتیمانمان ، برای سلامتی دلهایمان. برای عاقبت بخیری فرزندانمان و برای شفای تمام بیمارانمان . برای دور شدن از تمام بیماریها و سر فرازی وطنمان و برای ماندگاری دوستیها و نگه داشتن حرمتها و برای بهبود حال مردمان سرزمینم و کل دنیا.
برای بزرگان و خادمین شهرم و کشورم …. و دعا خواهیم کرد برای سلامتی همه آنهایی که دوستشان داریم.
از اعماق وجود در پیشگاه معبود ازلی، خداوندی که بزرگی یادش آرام بخش دلهاست با دستان پر نیاز روی به سوی درگاهش می کنیم و می خوانیمش ؛
پرودگارا ؛ در این لحظات پایانی سال ، بهترینها را برای مردمان شهر و سرزمینم و تمام مردمان دنیا عنایت بفرما . دلهای آنها را شاد و از هر بلا و مصیبت، بیماری و ناخوشی محفوظ بفرما.
آمین یا الرحم الراحمین

سال نو و قرن نو بر همه شما مردم خوب شهرم و کشورم مبارک و فرخنده باد 

 

 

 

 

نگارنده : فاطمه رضایی

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین نظرات
  • خیلی هم خوب که تشریف آوردند و این موزه مردمی را دیدند ، آیا خودشان کمکی به پیشرفت این موزه کردند و یا اینکه فقط آمدند دیدند و رفتن؟...
    رکنی در مطلب: بازدید ثریا ترکان بازرس استانداری، از موزه مردم شناسی شهرستان اوز
  • الهی هر چه زودتر دست ظالم از سر مظلوم کوتاه شود...
    یک موزه ای در مطلب: سندی تاریخی در موزه اوز و اعلام حمایت مردم اوز از فلسطین در سال ۱۹۴۸
  • غرورآفرین است...
    از اوز در مطلب: سندی تاریخی در موزه اوز و اعلام حمایت مردم اوز از فلسطین در سال ۱۹۴۸
  • جالب بود...
    میم در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • ممنونم از پردازش به این موضوع مهم...
    عرفان در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • اخی باخوادن این نوشته زیبا یاد خدابیامرز مادرم افتادم همیشهنان تنوری تفتون وکلوچه میپخت وفذای محلی می خورد ماهم باید این فرهنگ خودمان را نگهداریم وانرا توسعه بدهیم درود ب...
    در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • مطلب بسیار جالب و ارزنده ای است به راستی که غذا های سنتی ومحلی. پیوند دهند نسلها. و مردمان. یک خطه. میشوند...
    اوزی. از شیراز در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • کاش این کتاب ارزشمند دوباره چاپ بشه من الان جند سال هست دنبال نسخه ی کتاب هستم، ولی متاسفانه اصلا گیر نمیاد...
    در مطلب: کتاب تاریخ دلگشای اوز ، هدیه خاندان کرامتی به مردم اوز
  • با تشکر که یاد گذشته را در دلمان زنده کردید ولی بهتر بود کاملتر توضیح میدادین که به ازای هر بچه ی فوت شده فکر کنم دو تا کوزکی میدادن . در هر حال خوبه که سنتهای قدیم رو نس...
    در مطلب: کوزَکای بَراتی، کوزه ای با خاطراتی به شیرینی سال‌های کودکی
  • پاسخ به اوزی ساکن شیراز: “ اکثریت مطلق گویشوران این زبان، آن را زبان اچمی می‌نامند. “ بر پایه ای چه مدرکی ؟ در مورد زبان و یا گویش اوزی و زبان بیشتر مردم جنوب استان پارس...
    احمد ز اوزی در مطلب: با نویسندگان اوز (۲) – عبدالله خضری