چهارشنبه ۰۵ اردیبهشت ۱۴۰۳
 |  24/ فوریه/ 2023 - 12:21
  |   نظرات: ۳ نظر
387 views

زابُونِ شِرنِ اَوزی

 

 

 

 

 

 

 

زابُونِ شِرنِ اَوزی

 

فرهاد ابراهیم پور (مدیر سایت ستاره اوز):   به بهانه دوم اسفند که روز جهانی زبان مادری است مطلبی و سخنی با گویشوران‌اوزی و سایر دارندگان زبان های محلی دارم که امیدوارم مورد توجه خوانندگان قرار گیرد.

 

تا کنون هیچ زبانی به اندازه زبان و گویش اوزی خرسند و راضی ام نکرده است. احساس می کنم با قسمت مهمی از وجودم حرف می زنم و زبان اوزی که گویشی از زبان منطقه است در جزجز سلول هایم وجود دارد و خوشحال می شوم و هستم که این هویت مادری و زبانی در من زنده است و نفس می کشد. اینکه عده ای به هر دلیلی خود یا فرزندان خودرا از این زبان مادری محروم می کنند و حتی اصرار و لج بی جایی برای فارسی صحبت کردن دارند تا در آینده مثلا بچه هایشان فارسی بی لهجه صحبت کنند ظلم بزرگی در حق بچه های خود روا می دارند .من که در تمام سالهای قبل از دبیرستان نه تلویزیون دیده بودم و نه کتاب فارسی کودک بود که بخوانم یا نه ارتباط های بیرونی دیگر داشتم و بیشتر با زبان مادری و اوزی خودم با همشهریان و فامیل و طایفه و حتی اهالی منطقه تا هرمزگان صحبت می کردم، هیچ گاه احساس ضعف نداشتم و در بزرگسالی و در پایان دوره دبیرستان در تمام محافل فارسی زبان می توانم فارسی صحبت کنم .

 

اشتباه مکرری خیلی از همشهریان و دیگر عزیزانی که زبان محلی و گویش غیر فارسی دارند می کنند بی اهمیتی به زبان خودشان یعنی هویت خودشان است. الان همه جور وسایل و امکانات از بدو کودکی تا آخر عمر وجود دارد که فرزندان من وشما به راحتی فارسی یاد بگیرند؛ پس آنها را مجبور نکنیم که اوزی صحبت نکنند.

 

مگر فارسی صحبت کردن چه امتیازی نصیب شما کرده است؟ آیا هویت و منش و شخصیت شما با فارسی صحبت کردن تغییر کرده است ؟

 

آیا نزد فارسی زبان ها عزیزتر و محترم تر شده اید؟ یا مثلا خیلی باسوادتر جلوه می کنید؟ و….هیچ کدام از اینها نیست؛ اینها فرافکنی های ماست. بچه آدم هم می تواند به راحتی زبان مادری اش را فرا بگیرد و صحبت کند هم می تواند کنار زبان اصلی، زبان میهنی و ملی فارسی را بیاموزد. من دیده ام که تعداد خوبی از همشهریان فرزندانشان؛ با خودشان و همشهریان به راحتی اوزی صحبت می کنند و با دیگران که اوزی بلد نیستند فارسی حرف می زنند. چقدر خوب و دلپذیر و خوشایند است؛ نه اینکه پدر و مادر در خانه با هم اوزی حرف می زنند اما با بچه خودشان فارسی حرف می زنند. انگار که بچه آنها نیست و از کره ماه آمده اند و غریبه هستند.

 

جدا از اینکه باید توسط مسئولین امر، آموزش و پرورش و دیگر نهادهای مسئول و صدا و سیما به زبان مادری و زبان اقوام مختلف ایرانی و گویش های منطقه ای بها بدهند تا زبانهای قومی و گویش های محلی مهجور نماند؛ اما خانواده ها در این شرایط کم توجهی، می باید مسئولیت خود را در نگهداری زبان مادری فراموش نکنند . در آینده بسیاری به یاد خواهند آورد که بچه ها و نوه هایشان هیچ کدام نمی توانند اوزی صحبت کنند و این غم انگیز است که یکی از زیباترین شکل هویتی مان از بین برود و نسل آینده را از گویش و زبان محلی و مادری خودمان محروم کنیم .

 

امیدوارم در سال آینده در این روز مطالبی که می نویسیم در باب زبان مادری برگرفته از زبان و گویش محلی باشد. وظیفه مطبوعات محلی معلمین اوزی؛ دانشجویان رشته همراه زبان شناسی و نویسندگان و شاعران محلی ما بیش از این همت نمایند تا درخت زیبای گویش اوزی برگ هایش بیش از این نریزد.

 

دلِ اما و شما خَشِ و زابُونِ شِرنِ اَوزی 

 

 

 

 

 

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

3 Responses to “زابُونِ شِرنِ اَوزی”

  1. جمشید قاسم پور گفت:

    احسنت

  2. شهروند اوز گفت:

    خیلی خوب نگارش شده، زبان مادری میراث فرهنگی و گرانبهایی است که بایستی در پاسداری از آن بکوشیم

  3. شهروند اوزی دهه ۵۰ گفت:

    با تشکر از شما
    نه فقط زبان و گویش ، بلکه همه آداب و رسوم و فرهنگ صحیح و ،اخلاق ، هنر ،فن و مهارت هر شهر منطقه ای باید حفظ شود. و اوز هم مستثنی نیست.

آخرین نظرات
  • خیلی هم خوب که تشریف آوردند و این موزه مردمی را دیدند ، آیا خودشان کمکی به پیشرفت این موزه کردند و یا اینکه فقط آمدند دیدند و رفتن؟...
    رکنی در مطلب: بازدید ثریا ترکان بازرس استانداری، از موزه مردم شناسی شهرستان اوز
  • الهی هر چه زودتر دست ظالم از سر مظلوم کوتاه شود...
    یک موزه ای در مطلب: سندی تاریخی در موزه اوز و اعلام حمایت مردم اوز از فلسطین در سال ۱۹۴۸
  • غرورآفرین است...
    از اوز در مطلب: سندی تاریخی در موزه اوز و اعلام حمایت مردم اوز از فلسطین در سال ۱۹۴۸
  • جالب بود...
    میم در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • ممنونم از پردازش به این موضوع مهم...
    عرفان در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • اخی باخوادن این نوشته زیبا یاد خدابیامرز مادرم افتادم همیشهنان تنوری تفتون وکلوچه میپخت وفذای محلی می خورد ماهم باید این فرهنگ خودمان را نگهداریم وانرا توسعه بدهیم درود ب...
    در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • مطلب بسیار جالب و ارزنده ای است به راستی که غذا های سنتی ومحلی. پیوند دهند نسلها. و مردمان. یک خطه. میشوند...
    اوزی. از شیراز در مطلب: اهمیت حفظ غذاهای بومیِ جنوب فارس و هرمزگان، از منظر مردم‌شناسی
  • کاش این کتاب ارزشمند دوباره چاپ بشه من الان جند سال هست دنبال نسخه ی کتاب هستم، ولی متاسفانه اصلا گیر نمیاد...
    در مطلب: کتاب تاریخ دلگشای اوز ، هدیه خاندان کرامتی به مردم اوز
  • با تشکر که یاد گذشته را در دلمان زنده کردید ولی بهتر بود کاملتر توضیح میدادین که به ازای هر بچه ی فوت شده فکر کنم دو تا کوزکی میدادن . در هر حال خوبه که سنتهای قدیم رو نس...
    در مطلب: کوزَکای بَراتی، کوزه ای با خاطراتی به شیرینی سال‌های کودکی
  • پاسخ به اوزی ساکن شیراز: “ اکثریت مطلق گویشوران این زبان، آن را زبان اچمی می‌نامند. “ بر پایه ای چه مدرکی ؟ در مورد زبان و یا گویش اوزی و زبان بیشتر مردم جنوب استان پارس...
    احمد ز اوزی در مطلب: با نویسندگان اوز (۲) – عبدالله خضری