گرایش ها «ترندها»، موج های بی پایان دنیای امروز

شبنم‌ قاسمی فرد (دبی)

هر بار که بخواهیم ترندهای عجیب‌ و غریب اطراف را نادیده بگیریم، ناگهان ترند تازه‌تری ظاهر می‌شود. گویا این چرخه پایانی ندارد، زیرا سبک زندگی امروز به سمتی رفته که اگر از قافله عقب بمانی و همراهی نکنی، تو را «دِمُده» یا «بی‌تجربه» خطاب می‌کنند. هر روز یک گرایش جدید با نام «ترند» ذهن افراد، بخصوص نوجوانان، را درگیر کرده است.

یادمان نمی‌آید در گذشته چیزی «ترند» شده باشد؛ اما حالا به جای گفتگوهای عمیق و در میان گذاشتن تجربه های شخصی و حرفهای مفید، مکالمه‌ها پر شده از پرسش‌هایی مثل:
آیا به فلان کافه رفته‌ای که دیشب فلان بلاگر مشهور آنجا بوده است؟
ماچای فلان کافه را امتحان کرده ‌ای که عکسش همه‌جا در اینستاگرام پست شده است؟
عروسک «لبوبو» به کیفَت آویزان کرده‌ای که حالا تبدیل به یک بیزنس میلیاردی شده است؟
شکلات دبی را از کجا گرفته‌ای؟ آیا مارک اصلی «Fix» را امتحان کرده‌ای؟
بستنی مانگوی ژاپنی را خورده ای یا
فلان رستورانی که فلان شخصیت معروف به آن رفته را دیده‌ای؟

اینها تنها بخش کوچکی از ترندهایی هستند که هر روز بر سر زبان ها می آید.
نوجوانان، بیشتر از سایر گروه ها، هر روز در حال
اسکرول کردن تیک‌تاک و اسنپ‌چت‌ هستند، تا اینکه از موج ترندهایی که توسط افراد مشهور تبلیغ می‌شوند، عقب نمانند. چندان اهمیتی ندارد که آن ترند واقعا جذاب یا ارزشمند باشد، آن خوراکی خوشمزه باشد، یا اصلاً متناسب با سبک زندگی‌شان باشد یا نه. تنها چیزی که اهمیت دارد، «هم‌رنگ جماعت بودن» است؛ وگرنه در جمع دوستانشان نفر آخر به حساب می‌آیند.

این روند، سبک زندگی روزمره را تغییر داده است؛ به جای لذت بردن از لحظه‌های واقعی و باهم بودن، افراد سرشان در گوشی است و عکس همان لحظه را پست می کنند تا تصویری نمایشی از زندگی خود ارائه دهند که «ببینید من اینجا بوده‌ام»، بی‌آنکه واقعاً خوش بگذرد یا از آن تجربه لذت ببرند.

اگر بخواهیم به جنبه مثبت این جریان نگاه کنیم، شاید تنها فایده آن فقط معرفی ترندهای جدید به یکدیگر باشد. اما در مجموع زیانش بیشتر است، زیرا برای بسیاری حس «نداشتن» و «نمی‌توانم» ایجاد می‌کند که امکان همراهی با این موج ها را ندارند.

در نهایت، باید بدانیم که موفقیت، تحصیل، زندگی سالم، کسب تجربه‌های ارزشمند، شغل مناسب، اهداف معنادار و پایبندی به باورها و اعتقادات، اصولی هستند که باید اساس زندگی قرار گیرند؛ نه ترندهایی که هر روز می‌آیند و می‌روند. حقیقت زندگی انسان و ارزش های آن باید از کودکی توسط والدین و در مدارس در ذهنشان به وجود بیاید و تا جوانی بر آن ها استوار بمانند.