محمدرفیع راوند
سالن الزهرای شهرستان اوز با همت مسئولان وقت و همراهی خیرین نیک‌اندیش ساخته و سال‌هاست در اختیار مردم قرار دارد؛ سالنی که امروز پس از گذشت بیش از ۲۰ تا ۳۰ سال از زمان احداث، علی‌رغم انجام برخی مرمت‌های جزئی در دوره‌های مختلف، همچنان با نواقص و کمبودهای جدی روبه‌روست؛ نواقصی که متأسفانه تاکنون به‌صورت اساسی برطرف نشده‌اند.
اگرچه در سال جاری فعالیت‌ها و برنامه‌های متعددی در این سالن برگزار شده، اما واقعیت آن است که سالن الزهرا در شأن و جایگاه فرهنگی و اجتماعی شهر اوز نیست و با نوعی بی‌توجهی آشکار مواجه شده است؛ در حالی که این سالن یکی از فضاهای پرکاربرد شهرستان در حوزه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی و اداری به شمار می‌رود.
بی‌تردید سالن الزهرا نیازمند نگاهی جدی و عزمی راسخ برای بازگرداندن زیبایی، شکوه و کارکرد شایسته خود است؛ اقدامی که می‌تواند نمادی از فرهنگ احترام به فضاهای عمومی و اجتماعی باشد. سال‌هاست در اوز سالن‌ها، مدارس و ساختمان‌های متعددی با مشارکت خیرین ساخته و در اختیار مردم یا نهادها قرار گرفته، اما متأسفانه در بسیاری از موارد هیچ‌گونه مرمت اساسی، نگهداری اصولی یا رسیدگی مستمر به این بناها انجام نمی‌شود.
این بی‌توجهی‌ها، هر دلیلی که داشته باشد، نتیجه‌ای جز دلسردی خیرین و مردم دغدغه‌مند نخواهد داشت؛ مردمی که با زحمت و مشقت فراوان اقدام به ساخت این فضاها کرده و آن‌ها را بی‌چشمداشت در اختیار جامعه و ارگان‌ها قرار داده‌اند، اما امروز شاهد فرسودگی و رهاشدگی آن‌ها هستند.
سالن الزهرای اوز از همان بدو ورود، با نمایی ناخوشایند مخاطب را مواجه می‌کند؛ نبود تابلویی درخور، روشنایی نامناسب، فقدان رنگ و جلوه بصری، نمای نامطلوب ورودی، سقفی قدیمی که بارها مرمت شده و لامپ‌ها و تجهیزات آویزان و نامنظم، همگی گواهی بر وضعیت نامطلوب این مجموعه است.
انتظار می‌رود مسئولان ذی‌ربط با نگاهی مسئولانه، حداقل این سالن را به فضایی آبرومند و زیبا درخور نام شهر اوز تبدیل کنند؛ سالنی که حتی در مقیاس برنامه‌های کوچک نیز بتواند نمایانگر بزرگی، فرهنگ و هویت این شهر باشد.
سالن الزهرا را دریابید؛ پیش از آن‌که دیر شود.
