شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۵

اوز شهر تاریخ، فرهنگ و خاطره ها، دوستت دارم

 

 

علی انجام

با سلام و درود به همشهریان فرهیخته و دوستداران دیار کهن اوز

زادگاه، تنها نقطه‌ای بر نقشه جغرافیا نیست؛ ریشه‌ای است در عمق جان آدمی، سرزمینی که هر گوشه‌اش خاطره‌ای و هر کوچه‌اش یادآور روزگاری شیرین است.
اوز، دیار نخل‌های سربلند، خانه‌های قدیمی، آثار تاریخی و مردمانی خونگرم و مهمان‌نواز است؛ مردمانی که مهربانی، صفای دل و مهمان‌نوازی‌شان بخشی جدایی‌ناپذیر از هویت این سرزمین است.‌ در میان کوه‌های استوار اطراف اوز، «قلعه پروده» قلعه ای زیبا و همچون نگهبانی دیرینه بر این دیار چشم دوخته است؛ قلعه‌ای که با شکوه طبیعت و چشم‌اندازهای دل‌انگیزش، بخشی از هویت و زیبایی زادگاه ماست.

 

آثار باستانی، بناهای کهن، حمام قدیمی و یادگارهای نسل‌های گذشته، تنها ساختمان‌هایی از خشت و سنگ نیستند؛ هر کدام بخشی از تاریخ، فرهنگ و شیوه زندگی نیاکان ما را در خود جای داده‌اند. «حمام سوداگر» اوز نیز یادآور روزگاری است که این مکان‌ها علاوه بر کارکرد روزمره، محل دیدار، گفت‌وگو و ارتباط اجتماعی مردم بودند.

 

«موزه مردم‌شناسی اوز» نیز یکی دیگر از گنجینه‌های ارزشمند این دیار است که به همت و تلاش مدیریت موزه بنیان نهاده شده و مجموعه‌ای از وسایل و ابزارهای قدیمی، پوشاک و لباس‌های محلی و یادگارهای زندگی گذشتگان را در خود جای داده است. این موزه فرصتی فراهم می‌کند تا نسل امروز با شیوه زندگی، آداب‌ورسوم، هنر و فرهنگ نیاکان خود بیشتر آشنا شود. بی‌تردید، چنین مجموعه‌ای نه‌تنها محل نگهداری اشیای قدیمی، بلکه حافظ بخشی از هویت و حافظه تاریخی مردم اوز است.

 

در کنار این آثار، نباید از کاروانسراهای تاریخی اوز غافل شد؛ بناهایی که روزگاری محل استراحت، تجارت و رفت‌وآمد کاروانیان و مسافران بودند. در میدانی که به زبان محلی لرد‌میری نامیده می‌شود، «کاروانسرای لرد میری» قرار دارد که یادآور روزگاری است که ترک‌های قشقایی با شترهای خود به اوز می‌آمدند و در آن اقامت می‌کردند. آنان معمولاً گردو و کشک خشک را از نواحی فیروزآباد و جهرم به همراه می‌آوردند و برای فروش عرضه می‌کردند. این رفت‌وآمدها تنها دادوستد کالا نبود، بلکه زمینه‌ای برای آشنایی، ارتباط و پیوند فرهنگی میان مردمان مناطق مختلف فراهم می‌کرد.

 

در حدود ۱۰ کیلومتری اوز نیز کاروانسرای تاریخی دیگری به نام «کاروانسرای سیفا» قرار دارد که در روزگاران گذشته محل اقامت و استراحت کاروان‌ها و مسافرانی بود که از مسیرهای منطقه عبور می‌کردند.‌ این کاروانسراها فقط بناهایی قدیمی از خشت و سنگ نیستند؛ هر دیوارشان روایتگر سفرها، دادوستدها، خستگی راه، هم‌صحبتی مسافران و خاطرات نسل‌هایی است که از این مسیرها گذر کرده‌اند. حفظ و مرمت این یادگارهای ارزشمند، در حقیقت پاسداری از بخشی از حافظه تاریخی و هویت فرهنگی اوز است.

 

و چه شیرین است یاد دوستان قدیمی؛ همان چهره‌های آشنا، هم‌صحبتی‌های صمیمانه، روزهای جوانی و خاطراتی که گذر سال‌ها نتوانسته غبار فراموشی بر آن‌ها بنشاند. دوستانی که هر کدام بخشی از تاریخ زندگی ما هستند و یادشان، حتی پس از سال‌ها دوری، گرما و صفای خاصی به دل می‌بخشد.
اوز را باید با تاریخش شناخت، با طبیعتش دوست داشت، با فرهنگ اصیلش ستود و با مردمان مهربانش به خاطر سپرد.
زادگاه ما فقط یک مکان نیست؛ بخشی از هویت، خاطره و وجود ماست.‌ آدمی هر کجای دنیا که باشد، ریشه‌هایش او را به سرزمین نخستین، به خانه پدری و به خاطرات بی‌تکرار روزگار جوانی پیوند می‌دهد. به امید روزی که این دیار کهن، با حفظ اصالت‌ها، پاسداری از میراث تاریخی و همدلی مردمش، همچنان سربلند و آباد بماند و نسل‌های آینده نیز به گذشته پرافتخار خود افتخار کنند. اوز، همیشه در قلب ما زنده است. با مهر و احترام به همه همشهریان عزیز و دوستداران سرزمین مان اوز.

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

آخرین نظرات
  • درود بر شما جوان برومند ما که اطلاعات ارزشمندی را با قلم توانمندتان به رشته تحریر درآوردید.هرچند خبر تلخی بود اما خاطرات زیادی را زنده کرد.مادر ایشان دختر عموی مادرم بودن...
    سیلوانا سلمانپور در مطلب: در سوگ پروفسور محمدعلی هوشیار، فرهیخته نام‌آور اوز
  • درود بر شما و اطلاعات ارزشمندی که به رشته تحریر درآورده اید. مادر پرفسور هوشیار دختر عموی مادرم بودند و ما ارتباط بسیار نزدیکی داشتیم ..پدر دانشمند ایشان شخصیتی بسیار برج...
    در مطلب: در سوگ پروفسور محمدعلی هوشیار، فرهیخته نام‌آور اوز
  • روحش شاد و یادش گرامی باد...
    مرتضی اسماعیلی در مطلب: محمدعلی هوشیار، دانشمند اوزی، درگذشت
  • بیشترین نقش ملا حسینی ها در انتخاب زنده یاد یوسف محمودی به کلانتری اوز را محمد شاه فرزین داماد هوشیار بر عهده داشته است...
    در مطلب: محمد یوسف محمودی، آخرین کلانتر و اولین شهردار اوز
  • سلام ایشان آقای محمد رسول (ملقب به طیب) امینی هستند....
    موزه مردم شناسی شهرستان اوز در مطلب: گفت و گو‌ با محمد رسول امینی، طراح و برگزارکننده نمایشگاه « هزار هنرمند شهرستان اوز»
  • سلام.ایشون‌مگه طیب امینی نیستند؟‌اسمشون‌عوض کردند؟؟،...
    همشهری در مطلب: گفت و گو‌ با محمد رسول امینی، طراح و برگزارکننده نمایشگاه « هزار هنرمند شهرستان اوز»
  • جز معدود گزارشهای اخیر در نشریات بود که واقعا لذت بردم ، درود بر شخصیت پرتلاش و فروتن شما جناب امینی، ایده ی بکری بود که قطعا کسی سرمایه گذاری روی دیده شدن افراد تازه کار...
    بهرامی در مطلب: گفت و گو‌ با محمد رسول امینی، طراح و برگزارکننده نمایشگاه « هزار هنرمند شهرستان اوز»
  • باسلا این سکاوه منزل بابا بزرگم امیدوار بودیادمه وقتی کو چک بودیم توی حمام زیر ان دوش میگرفتیم...
    در مطلب: سَکّاوَه sakkavah، هنر و ابتکار مردم اوز در حمام‌های قدیمی
  • با تشکر از جناب آقای عبدالقادر دانیالی که اسناد و تصاویر را در اختیار ما قراردادند....
    شریف بازرگانی در مطلب: سندی مربوط به سال ۱۳۲۹ شمسی، در مورد استخدام روح‌الدین دانیالی، معلمی که در دل‌ها ماندگار شد
  • پدرم می‌گفت در گذشته در اوز، در عروسی ها محمد امین عبدالله پدر ابراهیم احمد پور را انبار دار عروسی میکردند وی به خوبی و رایگان این کار را انجام می داد و نمی گذاشت حتی یک...
    در مطلب: به یاد نیکوکار مدرسه‌ساز، زنده‌یاد حاج ابراهیم محمدامین احمدپور