زینب راوند
سالهاست احداث ساختمان پزشکی قانونی در شهرستان اوز به یکی از مطالبات جدی مردم تبدیل شده است؛ مطالبهای که بارها مطرح شده، بارها وعده تحقق آن داده شده، اما همچنان در پیچوخم تصمیمات اداری و بیتوجهی مسئولان متوقف مانده است.
امروز شهرستان اوز از یک ظرفیت ارزشمند برخوردار است؛ پزشک قانونی بومی، متخصص و توانمند که میتواند خدمات مورد نیاز مردم را در خود شهرستان ارائه دهد. اما نبود ساختمان و فضای استاندارد، این ظرفیت را با چالش جدی روبرو کرده است.
پرسش مردم روشن است؛ چرا پس از گذشت چندین سال، هنوز ساختمان پزشکی قانونی اوز ساخته نشده است؟ آیا مشکل کمبود اعتبار است؟ نبود زمین؟ یا اینکه این مطالبه اساساً در اولویت مدیران استانی قرار ندارد؟ اگر هیچیک از این موارد نیست، پس دلیل این همه تأخیر چیست؟
واقعیت این است که شهرستان اوز نباید هر بار برای ابتداییترین زیرساختهای اداری و خدماتی، سالها انتظار بکشد. شهرستانی که سالهاست ارتقا یافته، هنوز برای برخی خدمات اولیه با کمبود امکانات روبرو است و این موضوع با شأن مردم این منطقه همخوانی ندارد.
از سوی دیگر، شنیده میشود شهرستانهای همجوار برای جذب پزشکان قانونی و ایجاد زیرساختهای لازم، با جدیت در حال برنامهریزی، رایزنی و تأمین امکانات هستند. آیا باید آنقدر تعلل کنیم که پزشک قانونی بومی خود را نیز از دست بدهیم؟ آیا باید فرصت ارزشمندی که با زحمت و پیگیری به دست آمده، به دلیل نبود یک ساختمان و چند تصمیم اجرایی از اوز گرفته شود؟
اگر امروز برای تثبیت این ظرفیت اقدامی نشود، فردا نباید از خروج نیروهای متخصص یا انتقال امکانات به دیگر شهرستانها گلایه کرد. حفظ سرمایه انسانی، نیازمند تصمیمهای بهموقع و حمایت عملی است، نه وعدههایی که هر سال به سال بعد موکول میشوند.
مردم اوز امروز پاسخ میخواهند؛ پرونده احداث ساختمان پزشکی قانونی در چه مرحلهای قرار دارد؟ چه دستگاهی مسئول این تأخیر است؟ چه زمانی این پروژه وارد فاز اجرایی خواهد شد؟
مسئولان باید بدانند که سکوت در برابر این مطالبه، راهحل نیست. مردم انتظار دارند همانگونه که برای سایر شهرستانها امکانات فراهم میشود، اوز نیز از حقوق قانونی خود برخوردار باشد.
پزشکی قانونی، یک ساختمان ساده نیست؛ بخشی از زیرساخت عدالت، امنیت و کرامت مردم است. اگر امروز برای حفظ این ظرفیت اقدام نشود، فردا ممکن است هم پزشک بومی را و هم فرصتی که میتوانست خدمات شایستهای به مردم اوز ارائه دهد را از دست بدهیم.
اکنون زمان پاسخگویی است، نه وعدههای تکراری؛ زمان اقدام است، نه تعلل.
