جایی که زمان نفس می‌کشد؛ روایتی از موزه مردم شناسی اوز

حمید بیخسته*

در روز پنج‌شنبه ۲۲ خرداد ۱۴۰۴، فرصتی ارزشمند دست داد تا به همراه همکاران گرامی ام آقای امید محمدی و خانم‌ها فرشته برازنده و بیتا یادگارفرد به عنوان اعضای «کمیته آتیه‌سازان انجمن خیریه و خدمات اجتماعی بندرعباس» و خانم فریبا برازنده ریاست شورای شهر اوز و آقای حسین اسدی، از موزه مردم‌شناسی شهر اوز بازدید کنیم؛ و در این مسیر، یادی کنیم از بانویی فرهیخته و پرتلاش، زنده‌یاد سرکار خانم فهیمه ملایی، که یادش چراغ راه ماست.

«سفر به ریشه‌ها؛ روایتی از موزه مردم‌شناسی اوز»

در دل کوچه‌پس‌کوچه‌های صمیمی و آفتابی اوز، جایی نهفته است که نه فقط تاریخ را روایت می‌کند، بلکه آن را نفس می‌کشد؛ موزه‌ای که در سکوت اتاق‌هایش، صدای مردمان روزگاران گذشته شنیده می‌شود؛ جایی که هر شیء، هر لباس، و هر ابزار ساده، حامل داستانی ناگفته از تلاش، نجابت و فرهنگ مردمان جنوب ایران است.

قدم زدن در این موزه، سفر در زمان است؛ ازگهواره‌های چوبی گرفته تا فانوس‌های نفتی، از دوک‌های نخ‌ریسی تا صندوق‌های جهاز. همه چیز گواهی است بر اصالت و استواری نسلی که با کمترین‌ها، بیشترین معنا را آفریدند.

این موزه، تنها نمایشگاه اشیاء نیست؛ پنجره‌ای است به هویت. به ما آموخت که فرهنگ فقط در کتاب‌ها نیست، در نفس کشیدن خانه‌های خشتی، در طرز سخن گفتن مادربزرگ‌ها، و در آوازهایی است که شب‌ها زیر سقف‌های کاه‌گلی شنیده می‌شد.

در پایان این بازدید پُر از شور و شعور، دلمان روشن‌تر شد، ذهن‌مان پُرتر، و قلب‌مان گرم‌تر. چون دوباره به یاد آوردیم:
ریشه‌ها هرگز خشک نمی‌شوند؛ اگر با مهر و معرفت، آبیاری‌شان کنیم.

با احترام
خردادماه ۱۴۰۴

*رئیس کمیته آتیه سازان انجمن خیریه و خدمات اجتماعی بندرعباس